25 Ιουν 2008

Μέρα - Νύχτα...

Μέρα:

Το φώς επικρατεί σχεδόν παντού. Ο κόσμος φαίνεται να λειτουργεί όπως έχει προγραμματιστεί. Πολλοί τρέχουν στις δουλειές τους, αλλοι ξεκουράζονται απο αυτές, βλέπεις πολλά γύρω σου με ευκολία, τα μάτια σου άλλωστε είναι συνηθισμένα στο φώς. Φαίνεται να λειτουργούν όλα σωστά. Ή τουλάχιστον όσα βλέπουμε γιατί ακόμα και την μέρα γίνονται δεκάδες εγκλήματα πάσης φύσεως. Απο μια δολοφονία μέχρι το κάψιμο ένος βιβλίου και την καταστροφή του ονείρου ενος μικρού παιδιού. Υπάρχει όμως μια σιγουριά, οτι ότι είναι γύρω μας το ξέρουμε. Δεν υπάρχει βασικός φόβος παρά μόνον επιφανειακός. Τα πάντα φαίνονται πιο σωστά την ημέρα μέχρι...

Νύχτα:

Το φώς έχει φύγει εδώ και ώρα και προσπαθούμε να το μιμηθούμε με μεθόδους τελείως ανέμπνευστες και χωρίς καθόλου γούστο. (Σκεφτείτε την τελευταία φορά που θαυμάσατε μια κολόνα της ΔΕΗ ή του Δήμου σας για την ομορφιά της). Ο περισσότερος κόσμος, της περιοχής σας μιας και δεν είναι νύχτα σε όλη την Γή (:P), κοιμάται ή ξεκουράζεται, με το φώς πάντα αναμμένο δίπλα του. Η νύχτα είναι μια περίοδος χρονική στην οποία χάνεται ο ιστός και η υφή της πραγματικότητας. Είναι ο κόσμος της φαντασίας που αντιπαρατίθεται με τον κόσμο της λογικής. Η μέρα με την νύχτα. Οι ώρες στις οποίες δημιουργούνται σχισμές στην πραγματικότητα και οι φόβοι μας, τα άγχη μας, οι εφιάλτες αλλά και τα όνειρα, οι ευχές μας, τα πιο όμορφα συναισθήματα μας πραγματοποιούνται. Είναι οι ώρες που η ομορφιά και η ιδιαιτερότητες των προσωπικοτήτων μας ενισχύονται.
Και όμως οι περισσότεροι συνεχίζουν να προσπαθούν να τα διώξουν όλα αυτά, δημιουργώντας κακέκτυπα της ημέρας αντί να ζήσουν με τον ίδιο τρόπο και την νύχτα. Αντί να την εκτιμήσουν την εξορίζουν και για αυτό συνεχίζουν να την φοβούνται και τους τρομάζει...

Ξέρω ότι γράφω πράγματα κοινότυπα μάλλον, αλλά αυτή την στιγμή σκέφτηκα να κάνω μια διακριτική επίθεση στην ημέρα...

21 Ιουν 2008

Challenge accepted. Over and out!

Αποδεχόμενος την πρόκληση για παιχνιδάκι γράφω... 1 αλήθεια και 3 ψέμματα. Ποιά είναι η αλήθεια αποφασίστε μόνοι σας...

1) Μικρός κοιμόμουν σε ένα μαγικό χαλί που αιωρούνταν 2 μέτρα πάνω απο το πάτωμα. Είμαι 23 και το μαγικό χαλί κατέβηκε στο μισό μέτρο απο το πάτωμα...

2) Μικρός ήμουν ένα απόλυτα ήσυχο παιδάκι που δεν έκανε καμία τρέλα. Είμαι 23 και δεν κάνω καμία "τρέλα"...

3) Μικρός πίστευα στις νεράϊδες, τα ξωτικά, τους βρυκόλακες και όλα τα υπέροχα ή και τρομακτικά πλάσματα των παραδόσεων. Είμαι 23 και ακόμα πιστεύω...

4) Μικρός φοβόμουν σχεδόν όλα τα έντομα. Είμαι 23 και πλέον με φοβούνται αυτά..

χιχιχιχι....

Προσκαλώ όποιον θέλει να συμμετάσχει.

7 Ιουν 2008

Θρησκεία, Θεός και Ιερατεία. (3)


Ας κλείσω επιτέλους την τριλογία που ξεκίνησα με το τελευταίο μέρος που απέμεινε, τα Ιερατεία.

Προειδοποιώ ότι το κείμενο που θα ακολουθήσει έχει γραφτεί πολύ καιρό πρίν και στην ουσία είναι μια ελάχιστη περίληψη απο ότι θα μπορούσε να είναι. Τα Ιερατεία ως ιδέα το επιβάλλουν άλλωστε!

Οι άνθρωποι σε μια προσπάθεια τους για ερμηνεία των πραγμάτων και των συνθηκών εκτός της κατανόησης τους δημιούργησαν τους θεούς. Ήταν ένα μέσο να υποτάξουν το άγνωστο, να του δώσουν μορφή κατανοητή, όψη ανθρώπινη, να το φέρουν στα μέτρα τους κατα κάποιον τρόπο.

Κάπου εκεί όμως χάλασε η μανέστρα!

Κάποιοι εξ' αυτών διαισθανόμενοι την δυναμική που έκρυβε όλη αυτή η κατάσταση έγιναν οι πρώτοι ιερείς. Διεκδίκησαν την απόλυτη ερμηνεία των "σημείων" όσο και της επικοινωνίας με τις θεότητες. Και αν κάποιες φορές θεωρήθηκαν άνθρωποι άρρωστοι, οι επιληπτικοί λόγου χάρη, ως άτομα που επικοινωνούσαν με τους θεούς αυτά ήταν εξαιρέσεις στον κανόνα...

Κάπως έτσι λοιπόν ξεκίνησε η εγκαθίδρυση της δικτατορίας των πάσης φύσεως Ιερατείων και ειδικά τα θρησκευτικά, που συνεχίζεται σε μεγάλο βαθμό μέχρι και σήμερα. Κράτησαν για τον εαυτό τους το μοναδικό και αδιαμφισβήτητο δικαίωμα στην ερμηνεία της πραγματικότητας και των θεών. Και φυσικά σε μια ευφυή απο μέρους τους κίνηση φρόντισαν έτσι ώστε οι ερμηνείες να προώθουν την εξουσία τους η οποία ανταποδίδει με την σειρά της!

Ειδικά τις παγκόσμιες θρησκείες, τα Ιερατεία μετέτρεψαν την εξουσία τους σε ένα επικερδές επάγγελμα τις βάσεις τους οποίου καθορίζουν αποκλειστικά οι ίδιοι με ανοχή ακόμα και της πολιτικής εξουσίας. (εμφανές παράδειγμα η Ελλάδα)

Ακόμα και τώρα, χάρη στους προγενέστερους χειρισμούς τους, τα Ιερατεία καθορίζουν την ζωή και κρατούν υπόδουλους εκατομμύρια ανθρώπους οι οποίοι έχουν γίνει τελείως άβουλα όντα, ανίκανα ακόμα και να υποπτευθούν πόσο μεγάλα θύματα εκμετάλλευσης είναι. Ακόμα και αν νιώθουν την ανάγκη πίστης σε έναν θεό, δεν είναι ικανοί πλέον να σκεφτούν ούτε καν την πιθανότητα να μην χρειάζονται κάποιον διαμεσολαβητή.

Φυσικά κάποιοι άνθρωποι, έξυπνοι σίγουρα, διέκριναν τα τεχνάσματα και τους τρόπους λειτουργίας των θρησκευτικών Ιερατείων και πέρασαν έτσι στην άλλη πλευρά του καθρέφτη δημιουργώντας άλλα Ιερατεία με την σειρά τους, ακόμα πιο εκλεπτυσμένα όπως το Πολιτικό, το Οικονομικό και το Επιστημονικό έτσι ώστε πλέον να διαμορφώνεται απο αυτούς κάθε πτυχή της ζωής μας και της επίπλαστης πραγματικότητας στην οποία ζούμε.

Break the glass...

enrutcoN

Φαί για σκέψη λοιπόν ε; Για να δούμε λοιπόν...

Οι σκιές. Δεν φταίνε αυτές, είναι απλά μεταφορικά μέσα. Άνθρωποι και σκέψεις κρύβονται απο πίσω, άνθρωποι που ζούν στις σκέψεις σου "παρασιτικά"(;). Ο φόβος πάντα είναι φόβος για το άγνωστο, οι σκιές δεν ξεχωρίζουν τα χαρακτηριστικά τους για αυτό φοβίζουν, άγνωστες και με χαρακτηριστικά απροσδιόριστα (αγαπημένη θεματολογία τρόμου άλλωστε).

Έρωτας, πάθος, σεξουαλικότητα και φόβος. Ένα domination spell απέναντι στις σκιές άραγε. Απελευθέρωση ενέργειας για χάσιμο σκιών άραγε;

Σε μια προσπάθεια να κρατήσεις την ενέργεια και την μαγεία που εκπέμπεις τέτοιες στιγμές προσπαθείς να σώσεις στιγμές με την γεύση σου. με την αφή σου και την όραση σου.

Και εκεί που σκέφτεσαι ότι το έχεις καταφέρει, ξαναγυρνάς, μπροστά στην πραγματικότητα του φεγγαρόφωτος, σε σκέψεις προηγούμενες, σε σκιές. Δεν πέτυχε το spell...

Το Κλειδί (το Ασημένιο άραγε;; :P) είναι στο αυτί σου, το έβαλες εσύ. Άρα δεν περιμένεις ούτε εκείνον ούτε καν Εκείνον να έρθει να το πάρει. Ή αν το κάνεις έχεις λάθος. Εσύ το έβαλες και εσύ πρέπει να το βγάλεις, την κατάλληλη στιγμή σίγουρα. Κλειδώνεις τί άραγε, την καρδιά, την ψυχή σου για να προστατευθείς; Με ένα Κλειδί... Και όμως με το Κλειδί αυτό κλειδώνεις τον εαυτό σου μακριά απο την Ζωή. Για αυτό και εσύ είσαι αυτή που μπορείς να βγάλεις το κλειδί αλλά όχι με την βία, αλλά με την συνειδητοποίηση και αποδοχή της αλήθειας για τον ρόλο του. Τότε φεύγει μόνο του, διαλύεται και γυρνάει πίσω στο φεγγάρι που κοιτάς. (Δεν ξεπέρασα την ιδέα του Ασημένιου Κλειδιού τελικά)

Και στο τέλος, ξυπνάς;; Απεγνωσμένη προσπάθεια για να ξεφύγεις απο την πραγματικότητα των σκιών; Περνάς σε έναν άλλο κόσμο. Έβγαλες το Κλειδί απο πάνω σου και πέρασες την Πύλη... Τα Όνειρα θα ξαναέρθουν και το φεγγάρι θα είναι πιο συντροφικό αν το δεχτείς να σε φωτίζει και με αυτό το φώς αποδεχτείς και θαυμάσεις την χλωμή γυμνή φιγούρα στο παράθυρο. (Είναι εμφανές ότι η τελευταία παράγραφος λειτουργεί σε άλλο επίπεδο απο το υπόλοιπο κείμενο).

Πρωί vs. Έμπνευση : 0-1 (χάρη σε σένα) XXX

19 Μαΐ 2008

Περί Αξιοπρέπειας...

Επειδή θεωρώ ότι για να καταλάβεις το επίπεδο πολιτισμού μιας κοινωνίας πρέπει να μπορείς να δείς ποιά είναι η χειρότερη πράξη που μπορεί να κάνει κάποιο μέλος αυτής της κοινωνίας. Το παρακάτω video είναι ένα δείγμα για τον ανθρώπινο πολιτισμό. Είναι η επιλογή μου για το χειρότερο δείγμα βαρβαρότητας του είδους μας. (Το ξαναθυμήθηκα μετά απο αρκετό καιρό εντελώς τυχαία).

Δεν σας λέω να το δείτε οπωσδήποτε αλλά εάν το κάνετε θα καταλάβετε καλύτερα τι είμαστε ικανοί να κάνουμε και τι κάνουμε στην καθημερινότητα μας.




Μετά απο αυτό το βίντεο αρνούμαι να αυτοχαρακτηρίζομαι άνθρωπος. Δεν ανήκω στο ίδιο είδος με αυτούς στο βίντεο...

Δεν ξέρω τι άλλο να πώ...

8 Μαΐ 2008

Πυρηνική Ενέργεια...

Θα κάνω μια μικρή παράκαμψη απο το προηγούμενο θέμα για να πάω λίγο σε ένα θέμα που ανέκυψε, στην Ελλάδα τουλάχιστον, απο το πουθενά. Πρίν 3 ή 4 μέρες, αν δεν κάνω λάθος, βγήκε ο κύριος Σουφλιάς και έκανε μια δήλωση σύμφωνα με την οποία πιστεύει οτι η πυρηνική ενέργεια είναι πράσινη ενέργεια. Αυτό σημαίνει ότι είναι ενέργεια η οποία είναι φιλική προς το περιβάλλον και ότι δεν το επιβαρύνει.

Έχει δίκιο λοιπόν ο κύριος Σουφλιάς, Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, ή όχι;

Ένας πυρηνικός αντιδραστήρας λειτουργεί με ισότοπα του ουρανίου και του πλουτωνίου κυρίως (σε νεότερης τεχνολογίας χρησιμοποιείται και το θόριο), στοιχεία τα οποία δεν υπάρχουν σε αφθονία στην γή και που σε καμία περίπτωση δεν είναι ατελείωτα (σύμφωνα με υπολογισμούς οι ποσότητες που υπάρχουν παγκοσμίως αρκούν για 80 περίπου χρόνια)! Άρα σίγουρα δεν είναι ανανεώσιμη πηγή ενέργειας! Το κόστος κατασκευής ενός πυρηνικού αντιδραστήρα είναι περίπου 2,5-3 δίς ευρώ με μια επιβάρυνση της τάξης του 15% σε σεισμογενείς περιοχές! Άρα ούτε φτηνή εναλλακτική λύση είναι!

Και πάμε τώρα στην μεγαλύτερη και κυριολεκτικά κακουργηματική σκέψη, το κάτα πόσο δηλαδή είναι πράσινη μορφή ενέργειας η πυρηνική. Σίγουρα απο ένα πυρηνικό εργοστάσιο δεν παράγεται τόσο διοξείδιο του άνθρακα και τόση αιθάλη όσο απο το εργοστάσιο της Μεγαλόπολης για παράδειγμα, που χρησιμοποιεί λιθάνθρακα. Αλλά κάθε χρόνο παράγονται πυρηνικά απόβλητα 25-30 τόνων. Αυτά αποτελούνται κυρίως απο ουράνιο και άλλα ακτινίδια (πλουτώνιο και κιούριο κυρίως). Αυτές οι ποσότητες αφορούν το στερεό υπόλειμμα των αντιδραστήρων. Αυτό το υπόλειμμα όμως είναι άκρως ραδιενεργό και πρέπει να διαχειρίζεται με μεγάλη προσοχή. Ακόμα και μετά απο πάροδο 40 χρόνων που χάνεται το 99,9% της ραδιενεργούς ακτινοβολίας αυτό που παραμένει είναι άκρως επικίνδυνο για τον άνθρωπο. Ακόμα και με την πιο αποδοτική και αισιόδοξη διαδικασία διαχείρησης και επεξεργασίας αυτών των αποβλήτων χρειάζονται 200-300 χρόνια ώστε να μην κινδυνεύουμε απο την ραδιενέργεια που εκπέμπεται απο αυτά τα απόβλητα.

Φυσικά στην προηγούμενη παράγραφο δεν αναφέρα καν το ενδεχόμενο ενός πυρηνικού ατυχήματος όπως τόσα και τόσα που έχουν γίνει. (Η περιοχή γύρω απο το Τσερνόμπιλ ακόμα είναι περιοχή φάντασμα χωρίς κανέναν κάτοικο, και με εμφανή αποτελέσματα, αυξήσεις καρκινογενέσεων και κάθε είδους νεοπλασματικών ασθενειών, στους πληθυσμούς που μολύνθηκαν απο ραδιενέργεια).

Και σκεφτείται τώρα και την χώρα μας, μια σεισμογενής περιοχή, τι ρίσκο πέρνει με την κατασκευή ενός πυρηνικού εργοστασίου για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Εδώ καλά καλά δεν μπορούμε να εκμεταλλευτούμε την ανακύκλωση, το re-using ή ακόμα και τα απλά απορρίματα μας μιας και οι χώροι υγειονομικής ταφής είναι τουλάχιστον της πλάκας μιας και έχουν γεμίσει και πλέον χρησιμοποιούνται δεκάδες παράνομες χωματερές.
Πόσο εύκολα άραγε εμπιστεύεστε σε ένα τέτοιο κράτος να διαχειρειστεί με επιτυχία ραδιενεργά απόβλητα;;;

Ελπίζω και εύχομαι να σταματήσει αυτή η μαλακία πλέον με την πυρηνική ενέργεια σαν πράσινη και φιλική ενέργεια προς το περιβάλλον και να σοβαρευτούμε λίγο περισσότερο. Τόσα χρόνια ενεργειακό μονοπώλιο και κινδυνεύουμε να μείνουμε χωρίς ρεύμα απο την ΔΕΗ το καλοκαίρι γιατί έγινε λάθος διαχείρηση των αποθεμάτων νερού και θέλουμε και πυρηνικούς αντιδραστήρες!

ΕΛΕΟΣ!!!!

4 Μαΐ 2008

Θρησκεία, Θεός, Ιερατεία... (μέρος 2)

Και κάπως έτσι περνάμε στο δεύτερο μέρος του τρίπτυχου, τον Θεό...

Είναι ίσως θέμα στο μεγαλύτερο debate που έχει γίνει ποτέ. Υπάρχει, δεν υπάρχει, ποιά είναι τα χαρακτηριστικά του, ποιος τον έχει αντιληφθεί σωστά κλπ κλπ. (Είμαι σίγουρος πως μπορείται να σκεφτείται δεκάδες ερωτήσεις για να προσθέσετε στις προηγούμενες).

Καταρχήν πρέπει να πώ ότι το ζήτημα "Θεός" είναι καθαρά προσωπικό για τον καθένα μας ξεχωριστά. Δεν είναι μια γενική αλήθεια, αλλά μια εσωτερική αλήθεια καθαρά ατομική. Αποφασίζεις τι ερμηνεία δίνεις στην έννοια αυτή και ανάλογα δέχεσαι ή όχι την ύπαρξη του.

Για μένα λοιπόν, Θεός υπάρχει. Αυτό είναι το εύκολο κομμάτι όμως. Τί είναι ο Θεός όμως;

Όπως έγραψα και πρίν ο Θεός είναι κάτι προσωπικό και εσωτερικό. Αυτό σημαίνει οτι ο Θεός είναι μέσα μου και άρα δεν έχω ανάγκη απο κανένα Ιερατείο να τον κατανοήσω, να τον ερμηνεύσω και να τον λατρεύω. Όπως φυσικά δεν χρειάζομαι και κάποιον ιδιαίτερο χώρο ή τελετουργικό για να τον νιώσω. Για εμένα η έννοια του Θεού εξισώνεται και ισοδυναμεί με την έννοια του Ανθρώπου. Θεωρώ τον κάθε έναν απο εμάς ικανό να κάνει ότι φανταστεί, όσο καλό ή κακό μπορεί να είναι αυτό. Σημασία όμως έχει ότι μπορούμε να κάνουμε ότι βάλουμε στο μυαλό μας. Και αυτό είναι κάτι που αν και το βλέπουμε καθημερινά να συμβαίνει γύρω μας, με δεκάδες παραδείγματα, δεν το συνειδητοποιούμε και τόσο καλά. Η πραγματικότητα είναι απο την φύση της εύπλαστη και εμείς με τις πράξεις μας είμαστε αυτοί που την διαμορφώνουμε όπως θέλουμε. Αυτό είναι μια αλήθεια που δεν την αποδέχομαστε και τόσο εύκολα ή ίσως και ποτέ είτε γιατί είμαστε βολεμένοι με την πραγματικότητα στην οποία ζούμε, είτε γιατί ούτε καν καταλαβαίνουμε τι εννοώ με το "εύπλαστη". (αλλά αυτό είναι μια άλλη υπόθεση...)
Απο την στιγμή όμως που αποδεχόμαστε την ικανότητα μας στο να διαμορφώνουμε απόλυτα τον κόσμο στον οποίο ζούμε τότε νομίζω ότι είναι αυτονόητη η αναγωγή μας, ως Ανθρώπους, σε Θεούς, τουλάχιστον του κόσμου μας ή έστω του εαυτού μας, αν και οι δύο έννοιες μάλλον ταυτίζονται.

Ίσως ο τρόπος που βλέπω τα πράγματα με κάνει απλός άκρως ανθρωπιστή και ιδεαλιστή αλλά είναι ο μόνος δρόμος για τον μετασχηματισμό μας απο άνθρωπο σε Άνθρωπο δηλαδή σε Θεό.