Χθεσινά μαντάτα...

Χθές το βράδυ στην πόλη της Πάτρας ζήσαμε στιγμές σχεδόν ξεχασμένες σε τέτοιο επίπεδο. Λεωφορεία με φασιστοειδή, Χρυσαυγίτες και τα λοιπά ζώα της κοινωνίας ήρθαν στην Πάτρα και συμμετείχαν άλλη μια φορά ως "αγανακτισμένοι πολίτες" στα επεισόδια που συνέβαιναν κυνηγώντας ανθρώπους με μαχαίρια και άλλα όπλα σε πολλή μεγάλη έκταση της πόλης. Φυσικά περάσαν και απο χώρο της πόλης όπου γράψαν συνθήματα αφήνοντας και την σφραγίδα τους (αγκυλωτούς σταυρούς, στόχους κλπ), κάτι για το οποίο υπερηφανεύονται άλλωστε και σε fora τους. Ακόμα και στην ίδια την πολυκατοικία μου ήρθαν και μου χτύπαγαν τα κουδούνια και επέμεναν να τους ανοίξω γιατί "έχουν μπεί αναρχικοί μέσα στην πολυκατοικία". Εννοείται πως δεν άνοιξα καμία πόρτα...

Φυαικά τα ΜΜΕ της πόλης ανέφεραν τους φασίστες ως "αγανακτισμένους πολίτες οι οποίοι κατέβηκαν να υπερασπιστούν τις περιουσίες τους αφού δεν μπορεί να το κάνει η Αστυνομία". Και για να μην παίρνω ως μόνο παράδειγμα τα ντόπια ΜΜΕ δείτε και το εξώφυλλο της 10/12/2008 της εφημερίδας "Αυριανή" στο link:

http://assets.in.gr/dGenesis/assets/Content60/Issue/2008/12/10/16_h.jpg

Έτσι μου έρχεται συνειρμικά στο μυαλό η δήλωση του Χατζιδάκι ότι είναι φασίστες στην "Αυριανή"...

Τα πλήρως αναμενόμενα δηλαδή απο τα ΜΜΕ για άλλη μια φορά. Όπου μας πάει ο άνεμος...

Βλέπετε ότι αφού δεν αφήνουν την αστυνομία να κάνει την δουλειά της έβαλαν όλους τους τσάτσους τους να την κάνουν...

Μπάτσοι, ΜΜΕ και νεοναζί, όλα τα καθάρματα δουλεύουνε μαζί που λέει και ένα σύνθημα, εμφανώς βγαλμένο απο την ζωή...

Για άλλη μια φορά:

ΦΑΣΙΣΤΕΣ, ΚΟΥΦΑΛΕΣ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΡΕΜΑΛΕΣ...

ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΤΡΥΠΕΣ ΣΑΣ ΟΛΟΙ...

Περι Γεγονότων των τελευταίων ημερών...

Όλοι ξέρουμε πως ξεκίνησαν αυτά τα τελευταία γεγονότα. Δεν θέλω να πώ πολλά και θα είχα ανεβάσει αυτό το post εδώ και 2-3 μέρες αλλά σήμερα κατάφερα να έχω και πάλι internet γιατί έκανα format τον υπολογιστή. Το μεγαλύτερο μου πρόβλημα με όλα αυτά που έγιναν είναι η δολοφωνία του παιδιού αυτού στο μέρος που έγινε. Είναι ένα σημείο στο οποίο βρίσκομαι σχεδόν κάθε φορά που ανεβαίνω στην Αθήνα είτε για καφέ είτε για μπύρες. Και για να είμαι ακριβέστερος θα μπορούσα να ήμουν μπροστά στο συμβάν εαν για προσωπικούς λόγους δεν ανέβαλλα το ταξίδι που είχα προγραμματίσει να κάνω στην Αθήνα αυτό το Σαββατοκύριακο που πέρασε. Αυτό που θέλω να πώ είναι οτι θα μπορούσε πολύ, μα πολύ εύκολα αυτός που πυροβολήθηκε να ήταν κάποιος φίλος μου ή και εγώ ο ίδιος...

Αυτή η σκέψη δεν μπορεί εύκολα να βγεί απο το μυαλό μου. Θα μπορούσα να είμαι εγώ... πραγματικά...

Δεν θέλω να ανεβάσω ούτε κάποιο βίντεο απο όλα αυτά τα γεγονότα, ούτε φωτογραφίες απο την δολοφονία ή τα "επεισόδια" που συμβαίνουν 3 μέρες σχεδόν.

Για τον μπάτσο δεν έχω να πώ τίποτα περισσότερο, τα ξέραμε αυτά ήδη και ήταν τυχαίο το οτι δεν είχε συμβεί κάτι παρόμοιο εδώ και καιρό αλλά χαίρομαι που και άλλοι πολλοί κατάλαβαν τι συμβαίνει πραγματικά γύρω τους.

Για τις τηλεοράσεις, τις ειδήσεις και τους δημοσιογράφους έςχω να πώ μόνο ότι αυτοί οι άνθρωποι με το που μύρισαν αίμα έπεσαν στο ψαχνό! Εκμετάλλευση πλήρης του θανάτου του παιδιού, των επεισοδίων και κάθε ίχνους αίματος. Αναμενόμενα και αυτά φυσικά!

Για τα επεισόδια έχω να πώ ακόμα λιγότερα. Καλά κάνουν και τα καίνε όλα. Δεν με ενδιαφέρει τι έχασε ο κάθε "μεροκαματιάρης" (σύμφωνα με τις ειδήσεις πάντα). Αυτό που με ενδιαφέρει ήταν η εν ψυχρώ δολοφονία ενός ακόμα ανθρώπου που έτυχε να μην είναι παιδί ενός κατώτερου κοινωνικού στρώματος, έτυχε να μην είναι ναρκομανής, έτυχε να μην είναι "κουκουλοφόρος", έτυχε να είναι 15 χρονών και ταυτίστηκε μαζί του μια κοινωνία.

Αυτό που με απασχολεί περισσότερο είναι επίσης ότι μέσα σε όλα αυτά τα τυχαία συμβάντα ΕΤΥΧΕ να μην είμαι εγώ ή οποιοσδήποτε άλλος στην θέση του παιδιού αυτού. Γιατί ήταν ζήτημα τύχης και μόνο.... δυστυχώς...

Óró sé do bheatha 'bhaile

A wonderful Irish song about the war of Independence from England. The title means "You are welcome home". Above is one of the most beautiful approaches in this song by Ken O Malley.

Long live Ireland!

Have a Great Month Everyone!

Firenze!

Όπως είχα πεί θα ανέβαζα κάποιες φωτογραφίες απο την Φλωρεντία στο blog μου αλλά δυστυχώς το να κάνω upload τόσες φωτογραφίες είναι πολύ χρονοβόρο εδώ πέρα. Για αυτό τις ανέβασα στο Flickr και σας παραθέτω το link για όποιον ενδιαφέρεται!

http://www.flickr.com/photos/31827003@N03

ΥΓ. Ελπίζω σύντομα να βρώ και τον χρόνο για να γράψω κάτι στο blog γιατί το έχω παραμελήσει τον τελευταίο καιρό...

Bela Lugosi

Αφιερωμένο στον ένα και μοναδικό Μπέλα Λουγκόζι το σημερινό post, καθώς σήμερα γιορτάζουμε τα 126 χρόνια απο την γέννηση αυτού του μοναδικού ηθοποιού. Γεννημένος στο Λουγκόζ της Ουγγαρίας στις 20 Οκτώβριου το 1882. Το κανονικό του όνομα ήταν Bela Ferenc Deszo Blasko, και υιοθέτησε σαν επώνυμο του τον τόπο γέννησης του. Έμεινε στην ιστορία για την ερμηνεία του ως Δράκουλας στην ταινία του Tod Browing το 1931, η πρώτη ταινία για τον Κόμη Δράκουλα, αφού οι προηγούμενες απόπειρες δεν είχαν πάρει τα δικαιώματα απο την χήρα του Bram Stoker. Η έναρξη της ταινίας είναι ιστορική και η Ουγγρική προφορά του Bela έμεινε απο τότε ως σήμα κατατεθέν για τον ρόλο, όπως μπορείτε να διαπιστώσετε εύκολα και στην πιο πρόσφατη ταινία του Coppola. Ο Bela, ένας ηθοποιός ο οποίος δέθηκε τόσο πολύ με τον ρόλο του που θάφτηκε με την μπέρτα του, δυστυχώς φτωχός.



Soundtrack της ημέρας: Bela Lugosi's Dead, Bauhaus

R.I.P Ronnie Drew (of Dubliners) 1934-2008

A highlight of mind.

Numb from pain, thoughtless, lacking processes,
that is a highlight of my mind.

In alleys dark I now wander,
from sunlight, and bulbs I ran away,
for day-world, is not to handle nor to see
my hollow eyes, my cracked and aged hands.

In darkness now I exile myself,
through empty walls and sewers I must walk.

In search, in desperate search I am,
to lift my soul against the sun,
protected though it should be,
or else, burnt once more it will end up being.